இன்றைய தமிழ் அரசியலில் மிகுந்த விவாதத்திற்குரிய நபராக மாறியுள்ளார் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.ஏ. சுமந்திரன்.
சட்ட நுணுக்கத்தில் சிறந்தவராக இருந்தாலும், அவரின் அரசியல் பாதை மற்றும் நிலைப்பாடுகள் அடிக்கடி முரண்பாடுகள் மற்றும் சமரசங்களால் நிரம்பியதாக தெரிகிறது.
சமீபத்தில் அவர் வெளியிட்ட கட்டுரையில், 1972 மற்றும் 1978 அரசியலமைப்புகளின் சட்ட விவரங்களை விளக்குவதோடு, கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் மீது குற்றச்சாட்டும் முன்வைத்தார். ஆனால் உண்மையில், தமிழர் அரசியலின் உண்மைப் பிரச்சனை கஜேந்திரகுமாரில் இல்லை — அது சுமந்திரனின் அரசியல் திசைமாறலில் தான் உள்ளது.
- அவர் பேசும் நீதி – அவர் நடக்கும் பாதையோ அதற்கே எதிரானது
சுமந்திரன் அடிக்கடி நீதி, சமாதானம், சமரசம் எனப் பேசுகிறார்.
ஆனால் அவர் தானே ஒரு நீண்டகால “சமரச அரசியலின் முகம்.”
அவர் 2015–2019 அரசியல் காலகட்டத்தில் சிங்கள ஆட்சிகளுடன் நெருங்கிப் பணிபுரிந்தார்.
ஆனால் அந்த காலகட்டத்தில்தான்:
- வடக்கு கிழக்கு இணைந்த ஆட்சி கோரிக்கை முற்றிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டது,
- காணாமல் போனோர் பிரச்சனைக்கு எந்த தீர்வும் கிடைக்கவில்லை,
- போர்க்குற்ற விசாரணைகள் முழுமையாக நிறுத்தப்பட்டன.
இதற்கெல்லாம் அவர் எந்த உறுதியான எதிர்ப்பும் தெரிவிக்கவில்லை.
அவர் அரசியலின் பெயரில் அமைதி பேச்சுகளுக்குள் நீதி புதைக்கப்பட்டதை பார்த்தும் மவுனமாக இருந்தார்.
- “ஒருமித்த நாடு” என்ற சொல் – அவரது அரசியல் சமரசத்தின் சின்னம்
அவர் கூறும் போல், “ஒற்றையாட்சி” என்ற சொல்லை நீக்கி “ஒருமித்த நாடு” என மாற்றுவது வெறும் மொழிச் சொல் விளையாட்டு.
இது தமிழர் கோரிய அதிகாரப் பகிர்வை மாற்றாது.
ஆனால் அவர் அதனை “பெரிய வெற்றி” என்று மக்களுக்கு விற்க முயல்கிறார்.
இது ஒரு சொல் மாற்றத்தின் மூலம் உண்மை மறைக்கும் அரசியல் தந்திரம்.
தமிழ் மக்கள் தேவைப்படுவது புதிய சொல் அல்ல, புதிய அரசியல் அமைப்பு.
அதிகாரங்கள் மையத்தில் அல்ல, மாகாணங்களில் பகிரப்பட வேண்டும் — அதுவே உண்மையான நீதி.
- 2016–2019 வரை மௌன ஆதரவு
புதிய அரசியலமைப்பு முயற்சிகள் நடைபெற்றபோது, அவர் அரசியல் யாப்புக் குழுவின் முக்கிய உறுப்பினர்.
அப்போது தமிழர் பக்கம் வலியுறுத்தப்பட்ட சுயநிர்ணய உரிமை குறித்த பல வலுவான புள்ளிகள் அவரது கையால் மென்மையாக்கப்பட்டன.
அவர் “தமிழர் கோரிக்கைகள் ஆளும் பெரும்பான்மைக்கு ஏற்றபடி இருக்க வேண்டும்” என ஒப்புக்கொண்டார்.
இதன் விளைவு — தமிழர் அரசியல் கோரிக்கைகள் தணிக்கப்பட்டன, தீர்வு தள்ளிப்போனது.
அவர் வாதங்கள் சட்ட ரீதியில் நியாயமானதாக இருந்தாலும், அது அரசியல் ரீதியில் தோல்வியாகி விட்டது.
- கஜேந்திரகுமார் மீது குற்றம்சாட்டுவது – திசைதிருப்பல் அரசியல்
சமீபத்தில் எம்.ஏ. சுமந்திரன் அவர்கள், பாராளுமன்ற உறுப்பினர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் மீது “மக்களை தவறாக வழிநடத்துகிறார்” என்ற குற்றச்சாட்டை முன்வைத்துள்ளார்.
ஆனால் உண்மையில், இது ஒரு அரசியல் திசைதிருப்பல் முயற்சி என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது.
கஜேந்திரகுமார் கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக — அவரது அரசியல் மரபைத் தொடர்ந்து — ஒரே நிலைப்பாட்டில் இருக்கிறார்.
அவரது அரசியலின் மையப் புள்ளி எப்போதும் ஒன்று:
தமிழ் மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமை மறுக்கப்பட முடியாது.
அவர் எந்த அரசாங்கத்துடனும் சமரசம் செய்யவில்லை;
அவர் எந்த தேர்தல் கூட்டணிக்கும் முன் நின்று தன் கொள்கையை விற்றதில்லை;
அவரது பேச்சுகள் எல்லாமே சுயநிர்ணயம், சுயநம்பிக்கை, நீதியியல், வரலாற்று உண்மை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்தவை.
4.1. கஜேந்திரகுமார் – நிலைப்பாட்டில் உறுதியானவர்
கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் தொடர்ந்து:
•தமிழர் இனப்படுகொலை சர்வதேச அளவில் விசாரிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையில் உறுதியாய் இருக்கிறார்.
•“ஒற்றையாட்சி” அரசியலை ஒழிக்காவிட்டால் சுதந்திரம் சாத்தியமில்லை என்று வலியுறுத்துகிறார்.
•இந்தியா அல்லது மேற்கத்திய நாடுகளின் “தற்காலிக ஆதரவு” மீது நம்பிக்கை வைக்காமல், மக்களின் சக்தி மீது நம்பிக்கை வைக்கிறார்.
இவை எந்த அரசியல் ஆட்டத்திலும் மாறவில்லை.
இவர் தவறாக வழிநடத்தவில்லை — மாறாக வழி காட்டி வருகிறார்.
4.2. சுமந்திரன் – நிலைப்பாட்டில் மாறுபாடு
இதற்கு எதிராக சுமந்திரன் அவர்களின் நிலைப்பாடு தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே வருகிறது:
- “இணைந்த கூட்டாட்சி” பற்றி பேசினார்;
•பின்னர் “ஒருமித்த நாடு” என்பதே போதுமானது எனக் கூறினார்;
•சில சமயம் “ஒற்றையாட்சி ஒரு சட்ட வரையறை மட்டுமே” எனக் கூறி மக்களை குழப்பினார்.
அவரது ஒவ்வொரு அரசியல் நிலைப்பாட்டும் அந்தக் கால அரசாங்கத்தின் மனநிலைக்கே ஏற்ப மாறியது.
இது மக்களிடையே நம்பிக்கையின்மையை உருவாக்கியது.
4.3. உண்மையைச் சொல்லும் நபர் எப்போதும் இலக்காக மாறுவார்
இது அரசியலின் பழைய விதி:
உண்மையைப் பேசுபவர் எப்போதும் தாக்குதலுக்குள்ளாகுவார்.
கஜேந்திரகுமார் சொல்வது வலுவான உண்மைகள் — அவை சிலருக்கு அசௌகரியமானவை.
அதனால்தான் சுமந்திரன் போன்றவர்கள் அவரை குறிவைத்து விமர்சிக்கிறார்கள்.
ஆனால் இது ஒரு பிரச்சனையின் தீர்வு அல்ல, அது ஒரு திசைதிருப்பல் முயற்சி.
4.4. தமிழர் அரசியலில் உண்மைத்தன்மையின் தேவை
தமிழர் அரசியலுக்கு இன்றைய சூழலில் தேவைப்படுவது சொற்கள் அல்ல — நம்பிக்கை.
அது சுமந்திரனின் அரசியல் மொழியில் இல்லை; அது கஜேந்திரகுமாரின் நேர்மையில் இருக்கிறது.
அவர் ஒருபோதும் “புதிய அரசியலமைப்பு நம்பிக்கை தரும்” என்று பொய்யான வாக்குறுதிகள் கொடுக்கவில்லை.
அவர் எப்போதும் “மக்களின் உரிமை விற்பனைக்கான பொருள் அல்ல” என்று சொல்கிறார்.
அதுவே உண்மையான தலைமைத் தன்மை.
- தமிழ் மக்களின் நம்பிக்கையை இழந்த அரசியல்
தமிழர் மக்கள் இன்றைய நிலைமையில் அரசியலுக்கு மிகுந்த அசட்டுத்தனத்துடன் பார்க்கின்றனர்.
அதற்குக் காரணம் — சொற்கள் நிறைந்த ஆனால் விளைவு இல்லாத அரசியல்.
சுமந்திரன் இதன் பிரதிநிதி.
அவரது சட்ட ரீதியான விளக்கங்கள் எவ்வளவு துல்லியமாக இருந்தாலும், அவை மக்களின் நிஜ பிரச்சனைகளுக்கு எந்த தீர்வையும் தரவில்லை.
தமிழர் இப்போது வாக்குறுதிகளை அல்ல,
விளைவுகளை தேடுகிறார்கள்.
அது அவரிடம் இருந்து வந்ததில்லை.
- ஆலோசனை – அரசியல் திசை மாற்றம்தான் தேவை
சுமந்திரன் அவர்களுக்கு என் அறிவுரை — இனி தமிழர் அரசியல் நலனுக்காக உண்மையாகப் பணியாற்ற விரும்பினால், சமரச அரசியலிலிருந்து விலக வேண்டும்.
அவர் மைய ஆட்சிகளின் நிழலில் அல்ல, மக்களின் நிழலில் நிற்க வேண்டும். அவரது சட்ட நுணுக்கம் பயனுள்ளதாக இருக்கும் இடம் பாராளுமன்றத்தில் அல்ல, மக்களின் நம்பிக்கையில்.
ஏனெனில், தமிழர் இனத்தின் எதிர்காலம் அரசியல் விலையுடன் விற்கப்படும் பொருள் அல்ல.
சுமந்திரனுக்கான நினைவூட்டல்
அரசியல் என்பது ஆங்கிலச் சட்டம் அல்ல; அது மக்களின் துயரத்தின் மொழி. சுமந்திரன் அதை மறந்துவிட்டார்.
அவர் கஜேந்திரகுமாரை குற்றம்சாட்டுவதற்கு முன், அவர் தானே எத்தனை முறை மக்களின் நம்பிக்கையை துரோகம் செய்தார் என்பதை நினைவுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
அவருக்கு சட்ட ரீதியில் வலிமை இருக்கலாம் — ஆனால் மக்களின் நீதிமன்றத்தில் அவருக்கு தீர்ப்பு ஒரே மாதிரி தான்: “மக்களிடம் இருந்து விலகிய அரசியல்.”
இறுதியாக கஜேந்திரகுமார் மீது சுமந்திரன் சாட்டும் குற்றச்சாட்டுகள், அவரது சொந்த அரசியல் தோல்விகளை மறைக்கும் முயற்சிகள். இது “வாதத் தோல்வியின் பதில் – தனிநபர் தாக்குதல்.”
அரசியலில் உண்மையைக் கூறுபவரை தாக்குவது எளிது. ஆனால் வரலாறு யாரையும் மன்னிக்காது.
சுமந்திரன் அவர்கள் சொல்லும் “ஒருமித்த நாடு” தமிழ் மக்களுக்கு எந்த புதிய நம்பிக்கையையும் தரவில்லை. அது வெறும் சொல் மாற்றம்; அதற்குள் சமரச அரசியல் மறைந்திருக்கிறது.
தமிழர் அரசியலுக்கு இன்று தேவையானது சமாதானம் அல்ல, தைரியம்; சமரசம் அல்ல, நேர்மையான நிலைப்பாடு.
தமிழர் அரசியலின் எதிர்காலம் சுமந்திரனின் சட்ட விளக்கங்களில் இல்லை;
அது உண்மையைக் கூறும் தைரியத்தில் தான் உள்ளது.
என் நிலைப்பாடு
இந்தக் கட்டுரையில் நான் எழுதியுள்ள எந்த ஒரு வரியும், ஒரு நபரின் ஆதரவாகவோ, எதிராகவோ எழுதப்பட்டதல்ல.
நான் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலத்தின் அரசியல் பாதையிலோ, அவருடைய கட்சியிலோ எனக்கு எந்த நெருக்கமும் இல்லை.
ஆனால் உண்மையைப் பார்க்கும் போது, சுமந்திரன் போன்ற அரசியல்வாதிகள் தங்களின் தவறுகளை மறைக்கும் நோக்கில் கஜேந்திரகுமாரை குறிவைத்து விமர்சிப்பது தவறானது என்பதைச் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
எனது நோக்கம் ஒரே ஒன்று —
தமிழர் அரசியலின் உண்மையான நிலையை வெளிக்கொணர்வது.
இந்தக் கட்டுரை யாரின் சார்பிலும் எழுதப்படவில்லை; இது ஒரு தமிழனாக நான் உணரும் அரசியல் உணர்வின் வெளிப்பாடு.
நாம் நபர்களை அல்ல, நெறியை பார்க்க வேண்டும். அது தான் இனத்தின் எதிர்காலத்துக்கான உண்மையான வழி.
எனது எழுதுகை எவரின் அரசியலையும் உயர்த்துவதற்கோ தாழ்த்துவதற்கோ அல்ல — அது உண்மையைத் தாங்கி நிற்கும் முயற்சி மட்டுமே.
-புலோலியூரான்
