காலங்கள் உருண்டோடினாலும், ஈழத் தமிழ் நெஞ்சங்களில் ஆறாத வடுக்களாக நிலைத்திருக்கும் கறுப்புப் பக்கங்களில் திருகோணமலை வெருகல் படுகொலை நாளும் ஒன்றாகும். பசியோடு இருந்த அகதி மக்களுக்கு உணவு கொண்டு சென்ற அப்பாவிப் பொதுமக்கள் 21 பேர் கொடூரமான முறையில் படுகொலை செய்யப்பட்டு இன்றுடன் (2026 ஜூன் 12) நாற்பது ஆண்டுகள் நிறைவடைகின்றன.
1986ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில், திருகோணமலை மாவட்டத்தின் மூதூர் மற்றும் ஈச்சிலம்பற்று (வெருகல்) ஆகிய பகுதிகளில் வாழ்ந்த தமிழ் மக்கள் அரச படைகளின் தொடர்ச்சியான எறிகணை மற்றும் இராணுவத் தாக்குதல்களுக்கு அஞ்சி, தங்களின் பூர்வீக இடங்களை விட்டு வெளியேறி தற்காலிக அகதி முகாம்களில் தஞ்சமடைந்திருந்தனர்.
அக்காலப்பகுதியில் ஈச்சிலம்பற்றுப் பகுதியில் அமைக்கப்பட்டிருந்த அகதி முகாம்களில் இருந்த மக்களுக்குத் தேவையான உலர் உணவுப் பொருட்கள் மற்றும் அவசர நிவாரணப் பொருட்களுக்குக் கடுமையான தட்டுப்பாடு நிலவியது. மக்களின் பசியைப் போக்கும் நோக்கில், அப்போதைய மாவட்ட அரசாங்க அதிபரின் (GA) உத்தியோகபூர்வ ஆலோசனையின் பேரில், மாட்டு வண்டில்கள் மூலம் நிவாரணப் பொருட்களை ஏற்றி வருவதற்காகப் பொதுமக்கள் மற்றும் அரச அதிகாரிகள் சிலர் அனுப்பப்பட்டனர்.
1986 ஜூன் 12 அன்று, சேருவில பகுதியிலிருந்து மக்களுக்குத் தேவையான உணவுப் பொருட்களை ஏற்றிக்கொண்டு மாட்டு வண்டில்களில் அவர்கள் ஈச்சிலம்பற்று நோக்கித் திரும்பிக் கொண்டிருந்தனர். திருகோணமலை – மட்டக்களப்பு எல்லையிலுள்ள மகிந்தபுர பிரதான வீதியில் வந்துகொண்டிருந்தபோது, ஆயுதம் தாங்கிய நபர்களினால் அவர்கள் அனைவரும் வழிமறிக்கப்பட்டனர்.
தாங்கள் அகதி முகாம் மக்களுக்கு உணவு கொண்டு செல்லும் விபரத்தைக் கூறியும், எவ்வித ஆயுதமுமின்றி நிராயுதபாணிகளாக நின்ற பொதுமக்களை நோக்கி ஈவு இரக்கமின்றித் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்பட்டது. இக்கோரத் தாக்குதலில் அகதி முகாம்களின் நிர்வாகப் பொறுப்பில் இருந்த 3 அரச அதிகாரிகள் உட்பட 21 தமிழ் பொதுமக்கள் சம்பவ இடத்திலேயே கொடூரமாகக் கொலை செய்யப்பட்டனர். அவர்களது உடல்களும், கொண்டுவரப்பட்ட உணவுப் பொருட்களும் ஆங்காங்கே சிதறிக் கிடந்த காட்சி அப்பகுதியை உலுக்கியது.
ஈழப் போராட்ட வரலாற்றில் “வெருகல்” என்ற பெயருடன் இரு வேறுபட்ட முக்கிய நிகழ்வுகள் தொடர்புபடுத்தப்படுவதால், வரலாற்றுப் பதிவுகளில் தெளிவு அவசியமாகிறது
1986 படுகொலை (தற்போது 40ஆவது ஆண்டு)அரச ஆதரவுப் படைகள் / ஆயுதக்குழுக்களினால் ஈச்சிலம்பற்று/மகிந்தபுர பகுதியில் உணவு கொண்டு சென்ற 21 அப்பாவித் தமிழ் பொதுமக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்ட நிகழ்வு.
இக்கோரச் சம்பவம் நடந்து இன்றுடன் நாற்பது ஆண்டுகள் (ஒரு தலைமுறை காலம்) கடந்துவிட்ட நிலையிலும், பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கான நீதியோ, சர்வதேச சமூகத்தின் கவனமோ அல்லது உரிய இழப்பீடோ இதுவரை கிடைக்கவில்லை என்பதுதான் வரலாற்றுச் சோகம். தங்களின் வாழ்வாதாரத்தையும், குடும்பத் தலைவர்களையும் இழந்து தவித்த குடும்பங்கள் இன்றும் நீதிக்காக ஏங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.
