ஜெனிவாவில் மீண்டும் ஒலித்த ஈழத்தமிழரின் நீதிக்குரல் – தொடரும் சிறிலங்கா அரசின், தமிழர்கள் மீதான மனிதவுரிமை மீறல்களுக்கு எப்போது முற்றுப்புள்ளி?
ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையின் 62ஆவது கூட்டத்தொடர் (2026 யூன், யூலை) நிறைவடைந்துள்ள நிலையில், இலங்கையின் வடக்கு–கிழக்கில் வாழும் ஈழத்தமிழர்களின் மனித உரிமைகள், நீண்டகாலமாகத் தீர்க்கப்படாத காணாமலாக்கப்பட்டோர் பிரச்சினை, இராணுவமயமாக்கல், நில உரிமை, நினைவேந்தல் உரிமை மற்றும் கடந்தகால பாரிய மனித உரிமை மீறல்களுக்கு பொறுப்புக்கூறல் ஆகியவை மீண்டும் சர்வதேச கவனத்திற்கு கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன.
கடந்தகால மீறல்களுக்கு நீதி கோரும் தமிழர் மக்களின் குரல் ஜெனிவாவில் மீண்டும் வலுவாக ஒலித்த போதிலும், சிறிலங்கா அரசின் நடவடிக்கைகள் நடைமுறை மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளனவா என்பது இன்னும் கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது.
2009ஆம் ஆண்டு போர் முடிவடைந்து 17 ஆண்டுகள் கடந்துள்ள நிலையிலும், ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்களின் காணாமலாக்கப்பட்ட உறவினர்களுக்கு இதுவரை உண்மையான பதில் கிடைக்கவில்லை. காணாமலாக்கப்பட்டோரின் குடும்பங்கள் தொடர்ச்சியாக போராடி வரும் நிலையில், அவர்களுக்கு உண்மை, நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் வழங்கப்படவில்லை.
வடக்கு–கிழக்கில் தமிழர்களின் பாரம்பரிய நிலங்கள் தொடர்பான பிரச்சினையும் முற்றாகத் தீர்க்கப்படவில்லை. இராணுவப் பிரசன்னம் தொடர்வதுடன், தமிழ் மக்களின் அரசியல் மற்றும் சமூக செயற்பாடுகள் மீதான கண்காணிப்பும் அச்சுறுத்தலும் தொடர்வதாக மனித உரிமை அமைப்புகள் சுட்டிக்காட்டி வருகின்றன. நினைவேந்தல் நிகழ்வுகள் மற்றும் அரசியல் உரிமைகளுக்காக செயற்படும் மனித உரிமைப் பாதுகாவலர்களும் பல்வேறு அழுத்தங்களுக்கு உள்ளாகின்றனர்.
பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டம் உள்ளிட்ட அடக்குமுறை சட்டங்கள் தொடர்பான கவலையும் ஜெனிவாவில் மீண்டும் முன்வைக்கப்பட்டது. இச்சட்டங்கள் சர்வதேச மனித உரிமைத் தரநிலைகளுக்கு அமைவாக சீர்திருத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை தொடர்ந்து வலியுறுத்தப்பட்டு வருகிறது. குறிப்பாக தமிழ் அரசியல் செயற்பாட்டாளர்கள் மற்றும் மனித உரிமைப் பாதுகாவலர்களின் பாதுகாப்பு தொடர்பான அச்சங்கள் நீடிக்கின்றன.
இந்நிலையில், யாழ்ப்பாணம் செம்மணியில் வெளிப்பட்டுள்ள மனிதப் புதைகுழி விவகாரம் சர்வதேச அளவில் மேலும் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது. பல ஆண்டுகளாக மறைக்கப்பட்டதாகக் கருதப்படும் உண்மைகளுக்கான தடயங்கள் வெளிப்படும் நிலையில், இவ்விசாரணைகள் முழுமையான சுயாதீனத்துடனும் சர்வதேச தரத்துடனும் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை வலுப்பெற்றுள்ளது. செம்மணியில் கிடைக்கும் ஒவ்வொரு தடயமும் காணாமலாக்கப்பட்ட தமிழர்களின் நிலை மற்றும் கடந்தகால வன்முறைகள் தொடர்பான உண்மையை வெளிக்கொணரும் முக்கிய ஆதாரமாக அமையக்கூடும்.
சிறிலங்கா அரசு நல்லிணக்கம், ஜனநாயகம் மற்றும் உள்நாட்டு நீதிப் பொறிமுறை குறித்து சர்வதேச அரங்கில் உறுதிமொழிகளை வழங்கி வருகின்ற போதிலும், தரையில் நிலவும் நிலைமை அதற்கு மாறான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. தமிழர்களுக்கு எதிரான கட்டமைப்பு ரீதியான பாகுபாடு, இராணுவமயமாக்கல், நிலப்பிரச்சினை, காணாமலாக்கப்பட்டோருக்கான நீதி மறுப்பு மற்றும் மனித உரிமை செயற்பாட்டாளர்கள் மீதான கண்காணிப்பு போன்ற பிரச்சினைகள் இன்னும் முழுமையாக முடிவுக்கு வரவில்லை.
இதனால், ஜெனிவா கூட்டத்தொடரின் முக்கியமான செய்தி ஒன்றுதான்: ஈழத்தமிழர் பிரச்சினை சர்வதேச மனித உரிமை நிகழ்ச்சி நிரலில் இருந்து அகற்றப்படவில்லை. ஆனால் சர்வதேச சமூகத்தின் கவனம் வெறும் அறிக்கைகள் மற்றும் கவலைகளைத் தாண்டி நடைமுறைப் பொறுப்புக்கூறல் நடவடிக்கைகளாக மாற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.
உண்மை வெளிவர வேண்டும்; காணாமலாக்கப்பட்டோரின் குடும்பங்களுக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும்; தமிழர்களின் நிலங்களும் அரசியல் உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; தொடரும் மனித உரிமை மீறல்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட வேண்டும். கடந்தகால குற்றங்களுக்கு பொறுப்புக்கூறல் இல்லாமல் உண்மையான நல்லிணக்கம் சாத்தியமில்லை என்பதே ஜெனிவாவில் இருந்து மீண்டும் வெளிப்படும் தெளிவான செய்தியாகும்.
. அனைத்துலகச் சிந்தனைப்பள்ளி
