1987ஆம் ஆண்டு இந்திய–இலங்கை ஒப்பந்தம் கைச்சாத்திடப்பட்டு, 38 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இந்தியப் பாதுகாப்பு அமைச்சர் ஒருவர் இலங்கைக்கு உத்தியோகபூர்வப் பயணம் மேற்கொண்டுள்ளார். நரேந்திர மோடி தலைமையிலான இந்திய அரசின் பாதுகாப்பு அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங்கின் தற்போதைய கொழும்புப் பயணம், வழமையான இருதரப்பு மரியாதைப் பயணமாக மட்டும் கருத முடியாத வகையில், ஆழமான புவிசார் அரசியல் மற்றும் பிராந்தியப் பாதுகாப்பு முக்கியத்துவத்தைப் பெற்றுள்ளது.
இதற்கு முன்னர் 1988ஆம் ஆண்டு ராஜீவ் காந்தி தலைமையிலான இந்திய அரசில் பாதுகாப்பு அமைச்சராக இருந்த கே.சி. பந்த் இலங்கைக்கு வந்திருந்தார். அப்போது இந்திய அமைதிப்படை வடக்கு–கிழக்கில் விடுதலைப் புலிகளுடன் நேரடி யுத்தத்தில் ஈடுபட்டிருந்தது. இந்திய இராணுவம் இலங்கையில் நிலைகொண்டிருந்த காலகட்டத்தில் இடம்பெற்ற அந்தப் பயணத்திற்கும், இன்று ராஜ்நாத் சிங்கின் பயணத்திற்கும் இடையே 38 ஆண்டுகள் கடந்துள்ளன. ஆனால் இரு காலகட்டங்களிலும் இலங்கையின் பாதுகாப்புச் சூழல் இந்தியாவின் மூலோபாயக் கணக்கீட்டில் முக்கிய இடம் பெற்றிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அன்று இந்தியாவின் பாதுகாப்புக் கவனம் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தை மையமாகக் கொண்டிருந்த நிலையில், இன்று இந்துமகா சமுத்திரத்தில் சீனாவின் அதிகரித்து வரும் பொருளாதார மற்றும் மூலோபாயச் செல்வாக்கே புதுடில்லியின் முக்கிய அக்கறைகளில் ஒன்றாகியுள்ளது. குறிப்பாக இலங்கையின் புவியியல் அமைவிடம், துறைமுகங்கள் மற்றும் முக்கிய கடல்வழிகளுக்கு அதன் அண்மித்த நிலை ஆகியவை இந்தியாவின் தேசியப் பாதுகாப்புக் கணக்கீட்டில் தனித்துவமான முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.
ராஜ்நாத் சிங்கின் விஜயத்தில் இருதரப்பு பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பு, கடல்சார் பாதுகாப்பு, பிராந்திய ஸ்திரத்தன்மை, இராணுவப் பயிற்சிகள், திறன் மேம்பாடு மற்றும் பாதுகாப்புத் துறையில் எதிர்கால ஒத்துழைப்பு ஆகியவை முக்கியமாக இடம்பெறுகின்றன. 2025ஆம் ஆண்டு இந்தியா–இலங்கை இடையே கைச்சாத்திடப்பட்ட பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தின் நடைமுறைப்படுத்தல் மற்றும் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்தும் கவனம் செலுத்தப்படவுள்ளது.
இந்தியாவின் “Neighbourhood First” மற்றும் “MAHASAGAR” தொலைநோக்கு அணுகுமுறைகளின் பின்னணியில், இலங்கையை தனது பிராந்திய மூலோபாய வட்டத்திற்குள் வலுவாக நிலைநிறுத்திக் கொள்வதற்கான முயற்சியாகவும் இவ்விஜயத்தைப் பார்க்க முடியும். அதேவேளை, சீனாவின் செல்வாக்கை சமநிலைப்படுத்தும் இந்தியாவின் இந்தோ–பசிபிக் மூலோபாயத்திலும் இலங்கை முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.
எனினும், ஜெனீவாவில் ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேரவை அமர்வுகள் நடைபெறும் இக்காலகட்டத்தில் ராஜ்நாத் சிங்கின் விஜயத்தை நேரடியாக ஈழத்தமிழர் பிரச்சினையுடனோ அல்லது போர்க்குற்ற விசாரணைகளுடனோ இணைத்துப் பார்ப்பது பொருத்தமானதாக இருக்காது. இப்பயணத்தின் அதிகாரப்பூர்வ மையம் பாதுகாப்பு மற்றும் கடல்சார் ஒத்துழைப்பாகவே உள்ளது.
ஆனால், ஈழத்தமிழர் அரசியலுக்கு இதிலிருந்து எழும் கேள்வி முக்கியமானது. கடந்த 17 ஆண்டுகளாக இந்திய அரசியல் மற்றும் இராஜதந்திர வட்டாரங்களில் தமிழர் பிரதிநிதிகளுடனான சந்திப்புகள் தொடர்ந்தபோதிலும், அரசியல் தீர்வு, காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர், நில அபகரிப்பு, இராணுவமயமாக்கல், பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் தமிழர் தேசிய அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பில் எதிர்பார்த்தளவு நடைமுறை முன்னேற்றம் ஏற்படவில்லை.
இந்தியாவுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையிலான பாதுகாப்பு உறவு தொடர்ந்து வலுப்பெறும் நிலையில், தமிழர் தரப்பு வெறுமனே சந்திப்புகளையும் உறுதிமொழிகளையும் நம்பியிருப்பதைத் தாண்டி, தமது அரசியல் கோரிக்கைகளை இந்தியாவின் பிராந்திய பாதுகாப்பு நலன்கள், ஜனநாயக விழுமியங்கள் மற்றும் மனித உரிமைக் கொள்கைகளுடன் இணைத்து முன்வைக்கும் புதிய இராஜதந்திர அணுகுமுறையை உருவாக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது.
38 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இந்தியப் பாதுகாப்பு அமைச்சர் கொழும்பில் நிற்கும் இந்தத் தருணம், இந்தியா–இலங்கை பாதுகாப்பு உறவின் புதிய அத்தியாயத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அன்று பாதுகாப்பு அரசியலின் மையத்தில் தமிழீழப் போர் இருந்தது; இன்று சீனா, கடல்சார் பாதுகாப்பு மற்றும் இந்தோ–பசிபிக் அதிகாரச் சமநிலை முன்னணியில் நிற்கின்றன.
இந்த புதிய புவிசார் அரசியல் சமன்பாட்டில் ஈழத்தமிழர் அரசியல் கேள்வி மீண்டும் ஒரு அடிக்குறிப்பாகவே தொடருமா, அல்லது இந்தியாவின் பிராந்திய அரசியல் கணக்கீட்டில் அதற்குரிய முக்கியத்துவத்துடன் மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்படுமா என்பதே தமிழர் தரப்பின் முன் நிற்கும் மிகப்பெரிய இராஜதந்திரச் சவாலாகும். இந்து மா சமுத்திரத்தின் பூகோள கேந்திர பாதுகாப்பு வட்டாரத்தில் தமிழீழமும் சிறிலங்காவும் த நடைமுறை மையப்புள்ளிகளாகும். இவ்விரண்டு தேசங்களையும் நோக்கி எதிரும் புதிருமான தேசங்கள் இராசதந்திரக்காய்களை நகர்த்தும். தமிழர் தரப்பு மிகவும் அவதானமாக இராசதந்திர நகர்வுகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். அனைத்துலகச் சிந்தனைப்பள்ளி
